Aktualności

 ADAM MICKIEWICZ

  Biografia Adama Mickiewicza jest przykładem losów pierwszego pokolenia Polaków "urodzonych w niewoli", pokolenia romantycznych "zapaleńców", króre po wojnach napoleońskich podjęło trud tworzenia nowego sposobu myślenia o świecie, nowej kultury narodowej, a także nowych form walki o niepodległość.

Dzieciństwo i młodość
  Mickiewicz przyszedł na świat 24 grudnia 1798 r. w Zaosiu na dawnych ziemiach litewskich. Wychowywał się w pobliskim Nowogródku, gdzie ojciec jego, Mikołaj, zdeklasowany szlachcic herbu Poraj, pracował jako obrońca sądowy. Na własne więc siły i umiejętności - nie zaś na szlacheckie pochodzenie czy też dziedziczne majątki - mógł liczyć również Adam.
Po ukończeniu miejscowej, prowadzonej przez dominikanów, szkoły (1815) udał się na studia filologiczno-historyczne do Wilna. Utrzymywał się ze stypendium, które po ukończeniu studiów (1819) musiał odpracować jako nauczyciel szkoły powiatowej w Kownie (1819 - 1823). W czasie studiów wpływ na kształtowanie się jego osobowości, poziomu wiedzy i poetyckiego talentu wywarli zwłaszcza tacy profesorowie, jak filolog klasyczny Ernest Groddeck, historyk i teoretyk literatury Leon Borowski oraz historyk Joachim Lelewel.

Filomaci i filareci
  W roku 1811 wspólnie z najbliższymi przyjaciółmi - Tomaszem Zanem, Janem Czeczotem, Józefem Jeżowskim, Onufrym Pietraszkiewiczem, Franciszkiem Malewskim - Mickiewicz założył tajne Towarzystwo Filomatów (Miłośników Nauki), a następnie Towarzystwo Filaretów (Miłośników Cnoty). Stowarzyszenia te, prowadząc zróżnicowane formy pracy samokształceniowej, miały na celu przygotowanie młodzieży do działalności w różnych dziedzinach życia narodu pozbawionego własnej państwowości. Pierwszym znaczącym doświadczeniem stał się więc dla Mickiewicza udział w młodzieżowym "związku bratnim", w którym zdobywał umiejętność kierowania tajną organizacją, pisania dokumentów programowych oraz posługiwania się literaturą i towarzyską zabawą w celach patriotyczno-wychowawczych. Literackim wyrazem tej atmosfery i doswiadczeń stała się m. in. Pieśń filaretów (1820), a najogólniejszym programem ideowym "Oda do młodości" (1820).

Nieszczęśliwa miłość. Kontakt z folklorem
Drugim doświadczeniem młodzieńczym była nieszczęśliwa miłość do Marii z Wereszczaków hrabiny Wawrzyńcowej Puttkamerowej. Na drodze do szczęścia kochanków stanęło zawarte w 1821 r. małżeństwo Puttkamerów. Zakochana w poecie Maria pozostała więc jedynie Marylą, uosabiającą w jego utworach romantyczny ideał miłości. Trzecim doświadczeniem Mickiewicza był kontakt z folklorem. Znajomość ludowych - zarówno polskich, jak i białoruskich - pieśni, baśni, podań i obrzędów przyszły poeta wyniósł już z rodzinnego domu (służąca Gąsiewska), a następnie nieustannie je wzbogacał. W tych formach ludowej kultury dostrzegał wyraz narodowej tradycji oraz źródło inspiracji do tworzenia nowego typu poezji. Literackim owocem tej inspiracji stały się "Ballady i romanse" (1822), "Dziadów część II i IV" oraz "Grażyna" (1823). Rok opublikowania pierwszego tomu Poezji Mickiewicza (1822) przyjęto jako datę początku romantyzmu w Polsce.

Więzienie i zesłanie
  Po wykryciu w roku 1823 organizacji filomackich władze carskie osadziły Mickiewicza w zamienionym na więzienie klasztorze bazylianów w Wilnie. (Do dziś zachowała się cela, w której siedział, nazywana celą Konrada). Po procesie skazano go jesienią 1824 r. wraz z kolegami na osiedlenie się w głębi Rosji. Więzienie, proces i zesłanie - to kolejne etapy życiowych doświadczeń i charakterystyczne rysy romantycznej biografi poety.
Z Wilna wyjechał najpierw do Petersburga, a nastgpnie do Odessy i Moskwy. Tu zetknął się z rosyjskim życiem literackim oraz działalnością spiskową. Zaprzyjaźnił się z literatami - spiskowcami: z Kondratijem Rylejewem, Aleksandrem Bestużewem, a także z Aleksandrem Puszkinem, Nikołajem Polewojem, Piotrem Wiaziemskim i innymi. Bywał w salonach rosyjskiej elity intelektualaej (m. in. Zenaidy Wołkońskiej), gdzie zasłynął jako wybitny improwizator. W czasie wycieczki na Krym (lato 1825) miał okazję zetknąć się z kulturą orientalną i egzotycznym krajobrazem. Wszystko to wpłynęło na poszerzenie jego wyobraźni i wrażliwości literackiej. Z bliska także mógł obserwować potężną machinę carskiego despotyzmu. W warunkach rosyjskich Mickiewicz dojrzał ideowo i ukształtował się jako romantyczny poeta narodowy. Przymusowe oddalenie od kraju oraz długie podróże pogłębiały w nim poczucie wyobcowania i samotniczej misji patriotycznej.

Doświadczenia okresu rosyjskiego zaowocowały kolejno "Sonetami" (1826), "Konradem Wallenrodem" (1828), a w dalszej kolejności "Dziadów częścią III" z nasycnym rosyjskimi realiami "Ustępem" i wierszem Do przyjaciół Moskali (1832).

Romantyczne podróże

 W maju 1829 r. poecie udało się opuścić Rosję i rozpocząć prawie dwuletnią wędrówkę po Europie. Z Petersburga trasa prowadziła przez Hamburg, Berlin (tu słuchał wykładów Hegla), Drezno, Pragę (spotkanie z czeskim poetą Yaclavem Hanką), Karlove Vary (spotkanie z Antonim Odyńcem, towarzyszem dalszej podróży), Weimar (słynna wizyta u Goethego), Bonn (wizyta u Augusta W. Schlegla), Szwajcarię, przełęcz Splugen - do Wenecji, Florencji, Rzymu (miłość do hrabianki Ankwiczówny), Neapolu, na Sycylię, a stąd do Genewy (spotkanie z Zygmuntem Krasińskim, wycieczka w Alpy) i z powrotem do Rzymu (przeżycia religijne), dokąd w grudniu 1830 r. dotarła także wiadomość o wybuchu powstania w Warszawie.

Próba przyłączenia się do powstania
Romantyczna wędrówka, stanowiąca kolejny charakterystyczny rys biografii poety, została zakończona. Mickiewicz zdecydował się wracać do ojczyzny z zamiarem przyłączenia się do powstania. Po bezowocnych, okrytych tajemnicą oczekiwaniach przybył w czerwcu 1831 r. do Paryża, a stąd pod przybranym nazwiskiem (Adam Muhl) został skierowany przez Legację Polską (przedstawicielstwo rządu powstańczego) do Warszawy. W sierpniu dotarł do Wielkopolski. Wobec jednak wyraĽnych oznak zbliżającej sig klęski z zamiaru przedostania się do Królestwa zrezygnował. Gotowość wzięcia udziału w walce zbrojnej o niepodległość oraz związane z tym przeżycia - to dalszy znamienny rys biografii romantycznego poety. Literackim rezultatem tych doświadczeń stały się m. in. napisane w 1831 r. wiersze o tematyce powstańczej: "mierć pułkownika", "Nocleg", "Reduta Ordona".

    W Wielkopolsce pozostał do wiosny 1832 r., bawiąc w ziemiańskich dworach, m. in. Skórzewskich w Kopaszewie, Górzeńskich w ¦miełowie (obecnie muzeum poety), Turnów w Objezierzu i Grabowskich w Łukowle. Tutaj po raz pierwszy "nadychał się polszczyzny" i zebrał mnóstwo obserwacji, które spożytkował następnie w Panu Tadeuszu. Według relacji pamiętnikarskiej wyglądał wtedy następująco: "brunet, oczy ciemnozielone, włosy czarne, nos piękny, w ustach częsty grymas, a że nosi po parysku brodę, więc się wydaje jak uczony Żyd. Fizjonomia nic nie pokazuje, często zamyślony, a rzadko wesoły, liberalista wielki, głęboko uczony". (A. Turno, zapis w pamiętniku pod datą 25 grudnia 1831).

Emigracja. Drezno - Paryż - Lozanna
   Wyjeżdżając z gościnnej Wielkopolski do Drezna, poeta podzielił losy wielu rozbitków powstania i rozpoczął kolejny, typowy rozdział swojej biografii - przymusową wieloletnią emigrację. W atmosferze klęski powstania stworzył w DreĽnie w 1832 r. swoje główne dzieło romantyczne - "Dziadów częć III". 31 lipca 1532 r. przybył z Drezna do Paryża, gdzie z niewielkimi przerwami spędził resztę tułaczego życia. Wkrótce po przyjeĽdzie nawiązał bliskie stosunki z francuskim środowiskiem artystycznym i intelektualnym (m. in. rzeĽbiarzem Dawidem d'Angers, poetą Hugues Felicite Lamennais, historykiem Charlesem de Montalambertem. Odnowił znajomość z poznanym jeszcze w Wilnie Słowackim. Włączył się także aktywnie w życie emigracji (czlonkostwo w Towarzystwie Literackim, Towarzystwie Litewskim i Ziem Ruskich, Towarzystwie Pomocy Naukowej, Komitecie Narodowym Lelewela i in.), chcąc przygotować ją do powrotu do kraju. Przewidując rychły wybuch ogólnoeuropejskiej rewolucji, sądził, podobnie jak cała emigracja, że pobyt na obczyĽnie nie potrwa długo. Głównymi więc utworami związanymi z tą działalnością poety stały się "Księgi narodu polskiego" i "Księgi pielgrzymstwa polskiego" (1832) oraz artykuły ogłaszane w "Pielgrzymie Polskim", którego przez pewien okres był także głównym redaktorem (kwiecień - czerwiec 1833).

 Zmęczony emigracyjnym życiem oraz rozczarowany wobec monarchistycznej Europy, poddawany wraz z całą emigracją różnym zakazom i szykanom (m. in. zakaz przenoszenia się z miejsca na miejsce), wskrzeszał wartość narodowej historii, tworząc "Pana Tadeusza" (1833, wyd. 1834), lub zagłębiał się w lektury dzieł mistycznych, czego owocem stał się m. in. cykl uniwersalnych aforyzmów zatytułowany "Zdania i uwagi" (1833 - 1834).

  W 1834 r. ożenił się z córką słynnej ówczesnej polskiej pianistki Marii Szymanowskiej - Geliną (1812 - 1855), która urodziła mu sześcioro dzieci. Trudna sytuacja materialna zmusiła poetę do napisania po francusku dwu dramatów ("Konfederatów barskich" i "Jakuba Jasińskiego",1836), przeznaczonych dla francuskiego teatru, których jednakże nie udało się wystawić. Na rok akademicki 1839 / 1840 przeniósł się więc do szwajcarskiej Lozanny, gdzie otrzymał stanowlsko profesora literatury łacińskiej. Tutaj stworzył też cykl liryków, zwanych lozańskimi ("Gdy tu mój trup", "Nad wodą wielką i czystą", "Snuć miłość", "Polały sig łzy").

Wykłady w College de France
   Rozwinięte poczucie obowiązków patriotyczno-politycznych skłoniło go jednak do przerwania pracy w Lozannie i objęcia w 1840 r. nowo utworzonej katedry literatur słowiańskich w College de France w Paryżu. Jako profesor slawista pracował tutaj cztery lata. Wspólnie z francuskimi historykami - Julesem Micheletem i Edgarem Quinetem - reprezentował grono demokratycznej i postępowej profesury. Jego wykłady cieszyły się ogromną popularnośclą zarówno wśród Polaków, jak i cudzoziemców. Poeta przekazywał nie tylko wiedzę o kulturach słowiańskich, ale także propagował antymonarchistyczne idee napoleońskie, a następnie mistyczną naukę Andrzeja Towiańskiego. W związku z tym w 1844 r. jego działalność profesorska została przez władze francuskie zawieszona.

W kole towiańczyków
    Z Towiańskim, który przybył do Paryża z Litwy, zetknął się Mickiewicz latem 1841 r. Wkrótce też stał się wyznawcą jego tajemnej, mistycznej nauki, zapowiadającej rychłą odnową Europy, a przed emigrantami otwierającej perspektywę powrotu do kraju. Nauki i proroctwa Towiańskiego, który miał ponadto dobroczynny wpływ na psychicznie chorą żonę poety, wychodziły więc naprzeciw najgorętszym pragnieniom emigracji i w wielu punktach zgodne były z przemyśleniami i oczekiwaniami samego Mickiewicza. Nić też dziwnego, że wkrótce stanął on na czele Koła Sprawy Bożej zrzeszającego towiańczyków, a po jego rozłamie w 1846 r. założył własne koło, radykalniejsze politycznie i społecznie. Propagując swoje idee, towiańczycy usiłowali nakłonić do ich przyjęcia również czołowe osobistości Europy, m. in. cara Mikołaja I i papieża Piusa IX.

Legion Polski we Włoszech
   W czasie Wiosny Ludów (1848) Mickiewicz udał się do Rzymu, aby tu stworzyć własną formację wojskową (Legion Polski), która miała wziąć udział w europejskich walkach ludów przeciwko monarchiom i tym samym przyczynić się do odzyskania przez Polskę niepodległości. Dla Legionu napisał radykalny program, w którym ukazał wizję republikańsko-demokratycznej Polski (uwłaszczenie chłopów, równouprawnienie kobiet i Żydów), i nazwał go "Składem zasad" (1848). Nie uzyskawszy poparcia papieża ani bogatych i wpływowych emigracyjnych stronnictw politycznych, kilkunastoosobowy Legion pod wodzą poety przemaszerował manifestacyjnie z Rzymu do Mediolanu, gdzie został podporządkowany władzom Lombardii i przez rok walczył z Austriakami.

Międzynarodowy publicysta
Poeta natomiast powrócił do Paryża, aby podjąć koiejną akcję polityczną. Wraz z grupą przedstawicieli różnych narodowości założył dziennik "Tribune des Peuples". W ogłaszanych tu artykułach wykładał radykalno-rewolucyjny program społeczny i polityczny, budowany na fundamencie swoistego socjalizmu ("Nasz program", "Włochom brak pieniędzy", "Wrogowie ludu", "Socjalizm", "Osiedla robotnicze", "Manifest cesarza rosyjskiego").
Wkrótce pod naciskiem władz francuskich i ambasady rosyjskiej musiał jednak wycofać się z redakcji. Następnie został wzięty pod nadzór policji i ostatecznie zwolniony ze stanowiska profesora w College de France. Poecie obarczonemu gromadką dzieci i chorą żoną zaczęła zagrażać nędza. W roku 1852 udało mu się otrzymać stanowisko bibliotekarza i mieszkanie w paryskiej Bibliotece Arsenału.

Ostatnia próba walki o Polskę
Swoje nadzieje polityczne na odzyskanie przez Polskę niepodległości związał Mickiewicz z osobą Napoleona III oraz rozpoczętą w 1854 r. wojną między Francją, Anglią i Rosją (tzw. wojna krymska). Po śmierci żony zostawił nieletnie dzieci w Paryżu i jesienią 1855 r. wyjechał do Koastantynopola (Istambułu), by swoim autorytetem wesprzeć akcję formowania tutaj oddziałów tzw.kozaków otomańskich, którzy mieli wziąć udział w walce z Rosją. Dowódcą tej- formacji był romantyczny powieścioplsarz Michał Czajkowski (Sadyk Pasza). Monarchistyczne stronnictwo Czartoryskich (tzw. Hotel Lambert) usiłowało jednak podporządkować sobie powstające w Turcji poisko-kozackie oddziały. Zabiegom tym Mickiewicz zdecydowanie się sprzeciwiał. Rozgoryczony politycznymi tarciami, zmęczońy psychicznie i fizycznie uległ niespodziewanie atakowi cholery. Zmarł 26 listopada 1855 r. Jego śmierć wywołała ogromną konsternację i żałobę wśród Polaków oraz wszystkich narodów słowiańskich, dostrzegających w nim swego duchowego przywódcę.

Gdy przyszli, by jak co dzień odebrać rozkazy,
Zaszli drogę im ludzie, co umarłych strzegą,
I rzekli: "Nie możemy wpuścić was do niego,
Bo ten człowiek umiera od strasznej zarazy".

Więc wtedy oni płakać zaczęli jak dzieci
I szeptali z przestrachem: "Przed nami noc ciemna!
Ten księżyc, który teraz nad Stambułem świeci
Patrzcie, jaki jest inny niż ten nasz znad Niemna".

A on w tej samej chwili myślał: "Jak to blisko!
Słyszę pieśń, co śpiewano nad moją kołyską,
Widzę zioła i kwiaty nad ¦witezi tonią,
I jeszcze tylko chwila, a dotknę je dłonią".
 

Jan Lechoń, "Śmierć Mickiewicza"(1954)
Po upływie kilku miesięcy zwłoki poety przewieziono do Paryża i złożono na cmentarzu polskim w Montmorency. W roku 1890 sprowadzono je na Wawel. Dzieło poety stało sig trwałą częścią naszej świadomości narodowej. Jego utwory towarzyszą nam od dzieciństwa. Są nieustannie wznawiane i komentowane .Przełożono je niemalże na wszystkie języki świata.

Zapisy na obiady

      W celu zgłoszenia dziecka do korzystania z żywienia w stołówce szkolnej należy pobrać i złożyć kartę zgłoszenia w sekretariacie szkoły. Druk do pobrania (format .pdf) dostępny jet także tutaj.

  

INFORMACJE O OBIADACH

Obiady wydawane są w godz. 11.20 -12.30. Wpłaty przyjmowane są  w sekretariacie szkoły (gotówką) w godz.7.45-14.15 lub na konto ( w zależności od zadeklarowanej formy płatności na karcie zgłoszenia)

Numer konta

 

Getin Noble Bank S.A. 45156000132538846080000001

Rodzice uczniów korzystających w danym miesiącu z odpisów, opłacający za żywienie przelewem, powinni telefonicznie (tel.862185043 w godz.7:45-14:30) lub osobiście uzgodnić koszt obiadu w sekretariacie szkoły.

U W A G A !

Koszt obiadu w czerwcu wynosi:

(14 dni x 3,50zł)  49,00zł /koszt surowca/

 Opłaty gotówką* będą przyjmowane w dniach:

4, 5, 6 i 7 czerwca w godz. 1130 – 1520

 Opłaty przelewem* można dokonać w dniach:

od 1 do 8 czerwca 2018 r.

 *w zależności od zadeklarowanej formy płatności na karcie zgłoszenia

Rodzice uczniów korzystających w danym miesiącu z odpisów, a opłacający za żywienie przelewem, powinni telefonicznie (tel.862185043 w godz.7:45-14:30) lub osobiście uzgodnić koszt obiadu  w sekretariacie szkoły.

 Prosimy o terminowe wpłaty.

 

 

 

Zarządzenie Nr  22/2016

Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 7 im. Adama Mickiewicza w Łomży

z dnia 29 sierpnia 2016 roku

 

w sprawie wprowadzenia regulaminu korzystania z wyżywienia w stołówce szkolnej Szkoły Podstawowej Nr 7 im. Adama Mickiewicza w Łomży

 

Na podstawie art. 67a ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015, poz. 2156 z póź. zm.) zarządzam, co następuje:

§1 Wprowadza się „Regulamin korzystania z wyżywienia w stołówce szkolnej Szkoły Podstawowej Nr 7 im. Adama Mickiewicza w Łomży”, stanowiący załącznik nr 1 do zarządzenia.

§Traci moc Zarządzenie Nr 5/2013 z dnia 16.04.2013r. Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 7 im. Adama Mickiewicza w Łomży.

§3 Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 01.09.2016 r.
                                                                                                         

Załącznik Nr 1

do Zarządzenia Nr 22/2016

z dnia 29.08.2016r.

 

 REGULAMIN KORZYSTANIA Z WYŻYWIENIA W STOŁÓWCE SZKOLNEJ  SZKOŁY PODSTAWOWEJ NR 7 IM. ADAMA MICKIEWICZA W ŁOMŻY

 POSTANOWIENIA OGÓLNE

 §1

  1. W celu zapewnienia prawidłowej realizacji zadań opiekuńczych, w szczególności wspierania prawidłowego rozwoju uczniów, szkoła zorganizowała stołówkę.
  2. Stołówka jest miejscem spożywania posiłków przygotowanych przez pracowników kuchni szkolnej dla uczniów oraz pracowników szkoły.
  3. Posiłki wydawane są w czasie trwania rocznych zajęć dydaktyczno-wychowawczych w godzinach 1120 do 1230 , a w przypadku zgłoszonych wcześniej wyjazdów na wycieczki, zawody itp., obiad wydaje się o ustalonej wcześniej godzinie po konsultacjach intendenta z organizatorami wyjazdu.
  4. Postanowienia niniejszego regulaminu i ogłoszenia dotyczące stołówki szkolnej (w tym wysokość opłat za posiłki) wywieszone są na tablicy informacyjnej na stołówce szkolnej oraz umieszczone na stronie internetowej szkoły.

 

UPRAWNIENIA DO KORZYSTANIA ZE STOŁÓWKI

 §

  1. Do korzystania z posiłków w stołówce szkolnej uprawnieni są:
  • uczniowie wnoszący opłaty indywidualnie,
  • uczniowie, których dożywianie finansuje MOPS i inni sponsorzy,
  • pracownicy zatrudnieni w szkole.

      2. Zapisy na obiady odbywają się na początku roku szkolnego lub w trakcie na podstawie pisemnego zgłoszenia rodziców lub opiekunów ucznia.

      3. Jeżeli ilość zgłoszeń na obiady przekracza ilość miejsc, to pierwszeństwo korzystania z obiadów mają:

  • uczniowie klas najmłodszych (I-III) ze szczególnym uwzględnieniem uczniów korzystających ze świetlicy szkolnej oraz uczniów, których rodzice lub opiekunowie pracują,
  • pozostali za zgodą dyrektora.

      4. W przypadku rezygnacji z obiadów na wolne miejsce przyjmowany jest uczeń z listy rezerwowej.

 

USTALANIE WYSOKOŚCI OPŁAT ZA POSIŁKI

 §3

  1. Stołówka szkolna zapewnia posiłki gotowane w formie dwudaniowego obiadu.
  2. Opłatę za korzystanie przez ucznia z posiłku w stołówce szkolnej ustala się w wysokości kosztów produktów wykorzystanych do przygotowania posiłku.
  3. Pracownicy szkoły korzystający, za zgodą dyrektora szkoły, z posiłków w stołówce szkolnej, ponoszą pełne koszty uwzględniające koszty wykorzystanych produktów oraz koszty utrzymania stołówki szkolnej, w tym koszty wynagrodzeń i pochodnych pracowników zatrudnionych w stołówce szkolnej.
  4. Wysokość opłat za korzystanie z posiłków w stołówce szkolnej określa dyrektor szkoły w porozumieniu z intendentem i sporządzeniu kalkulacji. Przy ustalaniu dziennej stawki żywieniowej bierze się pod uwagę: normy żywieniowe dla określonego wieku dzieci oraz poziom cen artykułów spożywczych.
  5. Cena posiłku podawana jest zarządzeniem dyrektora szkoły.
  6. W sytuacjach wzrostu kosztu produktów w trakcie roku szkolnego dopuszcza się możliwość zmiany odpłatności, po poinformowaniu korzystających ze stołówki.

 

WNOSZENIE OPŁAT ZA POSIŁKI

§4

  1. Opłaty za obiady za dany miesiąc przyjmuje pracownik szkoły w godzinach swojej pracy najpóźniej do 10 dnia każdego miesiąca.
  2. Opłaty za obiady za dany miesiąc można uiszczać przelewem bankowym na wskazany przez szkołę rachunek bankowy do 10 dnia każdego miesiąca
  3. Jeżeli 10 dzień miesiąca jest dniem ustawowo wolnym, to wpłaty należy dokonać wcześniej. 
  4. Termin płatności oznacza dzień wpływu na rachunek bankowy lub do kasy.
  5. Za zwłokę w uiszczaniu opłat szkoła będzie naliczać odsetki karne w wysokości odsetek ustawowych.
  6. W wyjątkowych przypadkach dyrektor szkoły może, na wniosek rodzica lub pracownika szkoły uprawnionego do korzystania z posiłku w stołówce szkolnej, wyznaczyć inny niż określony w ust. 1 i 2 termin wniesienia opłaty za korzystanie z posiłku w stołówce.
  7. Wnoszenie opłat gotówką za obiady potwierdzone jest dowodem wpłaty na numerowanym kwitariuszu. Oryginał otrzymuje wpłacający, kopia kwitariusza pozostaje do rozliczenia w dokumentacji stołówki.
  8. Opłaty za dany miesiąc uczniów korzystających z obiadów finansowanych przez MOPS realizowane są na podstawie noty wystawionej przez szkołę. Rachunek wystawiany jest na podstawie listy uczniów sporządzanej przez pracownika szkoły lub listy otrzymanej z ośrodka pomocy.

 

ZWROTY ZA NIEWYKORZYSTANE OBIADY

§5

  1. Zwrot poniesionych kosztów następuje z powodu choroby, wycieczki lub innych przyczyn losowych, jeżeli nieobecność ucznia wynosi jeden dzień lub dłużej po wcześniejszym zgłoszeniu nieobecności ucznia pracownikowi szkoły.
  2.  Nieobecność ucznia w szkole zgłasza się w sekretariacie telefonicznie (tel. 86 218 50 43) lub osobiście (rodzic, starsze rodzeństwo, wychowawca klasy). Tylko na tej podstawie powstała nadpłata może być zaliczona na poczet opłaty na następny miesiąc lub podlegać zwrotowi.
  3. W przypadku planowanej nieobecności ucznia w szkole w celu dokonania odpisu zgłasza się ten fakt nie później niż w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym nieobecność lub rezygnację z posiłków, w przeciwnym razie zwrot za następny dzień nie będzie możliwy.
  4. Zasada ta dotyczy wszystkich korzystających z dożywiania (również objętych pomocą MOPS, obiadów sponsorowanych).
  5. Odliczenie kwoty następuje z odpłatności w następnym miesiącu.
  6. Zwrot nadpłaty za obiady występuje tylko w przypadku rezygnacji ucznia z obiadów oraz w miesiącu czerwcu i grudniu (zakończenie roku szkolnego, budżetowego).
  7. W przypadku nie zgłoszenia nieobecności ucznia na posiłku, uiszczona z góry opłata za niewykorzystany obiad nie podlega zwrotowi.

 

ZASADY ZACHOWANIA W STOŁÓWCE

§6

  1. Uczniowie powinni:
  • stosować się do poleceń dyżurujących nauczycieli, intendenta oraz personelu stołówki,
  • spokojnie poruszać się po stołówce (nie wolno biegać, przepychać się w kolejce),
  • zachować porządek przy odbiorze dania oraz przy oddawaniu naczyń,
  • zachować porządek podczas spożywania posiłku ( w przypadku stłuczenia naczynia, zabrudzenia stolika lub podłogi należy to zgłosić personelowi stołówki),
  • zachowywać się cicho (nie rozmawiać głośno, nie używać wulgaryzmów, obrzydzających jedzenie słów, gestów),
  • zostawić po sobie porządek (odnieść talerze, zasunąć krzesło),
  • po skończonym posiłku bezzwłocznie opuścić stołówkę,
  • szanować naczynia, sztućce i nakrycie stołu ( nie wyginać sztućców, nie niszczyć nakryć stołu).

 

  1. Podczas spożywania posiłków obowiązują zasady kulturalnego zachowania.
  2.  Po spożyciu obiadu brudne naczynia należy odnieść na wyznaczone miejsce.
  3. Z posiłków można korzystać wyłącznie w stołówce (szkoła nie prowadzi sprzedaży na wynos).
  4. Podczas spożywania obiadów zabrania się pobytu w pomieszczeniach stołówki osobom nie spożywających posiłków.
  5. Zabronione jest wnoszenie do stołówki okryć wierzchnich i plecaków.
  6. Nad bezpieczeństwem uczniów korzystających ze stołówki czuwają nauczyciele dyżurujący według harmonogramu dyżurów na stołówce szkolnej.

 

 POSTANOWIENIA KOŃCOWE

§7

  1. O wszystkich sprawach związanych z organizacją pracy stołówki decyduje Dyrektor Szkoły Podstawowej Nr 7 im. A. Mickiewicza w Łomży.

 

KARTA ZŁOSZENIA DZIECKA NA OBIADY W STOŁÓWCE SZKOLNEJ SZKOŁY PODSTAWOWEJ NR 7 IM. ADAMA MICKIEWICZA W ŁOMŻY

 

  1. Imię i nazwisko dziecka ……………………………………………….………………klasa……..….
  2. Wychowawca ……………………………………………………………………….…………………..……
  3. Adres zamieszkania …………………………………………………………….…………………..……..
  4. Kontakt telefoniczny …………………………………………………………….………………..………
  5. Forma płatności :
    1. gotówka w sekretariacie szkoły*,
    2. przelew*.
    3. Rodzice/ prawni opiekunowie pracują – TAK/NIE*

*właściwe podkreślić

Niniejszym wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych zawartych w karcie do użytku wewnętrznego szkoły zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1999r, o ochronie danych osobowych (Dz. U. Nr 133, poz. 883).

Oświadczam, że zapoznałam/em się z zasadami odpłatności za obiady i akceptuję je.

 

Łomża dnia ……………....                                              Podpis rodzica/opiekuna

 

  

 

Na naszej stronie internetowej ruszyła platforma dla miłośników języka angielskiego.

Jeśli jesteście zainteresowani lepszym poznaniem języka angielskiego, odwiedzajcie naszą stronę. English Corner dostępny jest w menu Społeczność - Uczeń. Kącik dla anglistów prowadzą panie: Magdalena Gołaszewska i Anna Charubin - Świderska. Poza szlifowaniem gramatyki można powtórzyć słownictwo, poczytać angielskie dowcipy, zmierzyć się z anglojęzycznym e-bookiem, spędzić czas z grami językowymi, czy zaśpiewać piosenkę. Zapraszamy.

Kamil Konopka

UWAGA RODZICE!

Prosimy o poinformowanie wychowawców klas I – III

o potrzebie opieki świetlicowej nad uczniem

w dniach: 24, 25 i 29.03.2016 r.

do dnia 22.03.2016 r.

23 marca w naszej szkole odbędzie się IV edycja Miejskiego Konkursu Ortograficznego dla Uczniów Klas Trzecich Szkół Podstawowych "Dyktando 2016". Impreza przeprowadzona zostanie pod honorowym patronatem Prezydenta Łomży - pana Mariusza Chrzanowskiego.

W ortograficznej rywalizacji wezmą udział uczniowie ze wszystkich szkół łomżyńskich oraz szkół w Jedwabnem i Ostrołęce.